Vraag 72

V&A oranje 1Vraag: mag een vrouw de familienaam van haar echtgenoot aannemen?

Antwoord: alle lof is voor Allah.

Er zijn verschillende effecten van het imiteren van het Westen wat betreft naamgeving. Daartoe behoort de manier waarop mensen het woord ibn (zoon van) of ibnatoe (of bint) (dochter van) weglaten tussen hun eigen namen en de namen van hun vaders. De reden hiervoor is op de eerste plaats dat sommige families kinderen geadopteerd hebben en hen hun achternaam gegeven hebben. Aldus wordt het geadopteerd kind Foelaan Foelaan genoemd [waar “Foelaan (= die-en-die)” voor een naam staat] en hun echte (biologische) kinderen worden Foelaan ibn Foelaan genoemd (die en die, de zoon van die en die). Tegenwoordig, in de veertiende eeuw H., hebben de mensen ibn of ibnatoe weggelaten – wat onacceptabel is volgens taalkundigen, de gewoonte en de sharie’ah. Moge Allah ons helpen.

Een ander effect is de gewoonte van vrouwen die de familienaam van hun echtgenoten aannamen.

Oorspronkelijk is de vrouw Die-en-die, de dochter van Die-en-die, niet Die-en-die, de vrouw van Die-en-die! Allah de Verhevene zegt (Nederlandstalige interpretatie): “Roep hen (de aangenomen zonen) met de namen van hun (biologische) vaders, dat is rechtvaardiger bij Allah…” [Soerat al-Ah’zaab (33), aayah 5.]

<<<Noot van uwkeuze.net: dit is een bevel dat de toestand afschafte die bestond vóór de Islaam, toen het toegestaan was om de geadopteerde zonen naar de man te noemen die hen adopteerde. Maar Allah de Verhevene beval dat hen de namen van hun biologische vaders teruggegeven moesten worden. (Tefsier Ibn Kethier.)>>>

Zoals het is in deze wereld, zo zal het zijn in het Hiernamaals, zoals de profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem – Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) gezegd heeft (Nederlandstalige interpretatie): “Op de Dag der Opstanding zal elke verrader een vlag naast hem gehesen hebben waarop staat: ‘Dit is de verrader van Die-en-die, de zoon van Die-en-die.’” [Overgeleverd door al-Boekhaarie (5709) en Moeslim (3265).]

Sheikh Bakr Aboe Zayd (moge Allah hem beschermen) zei: “Dit is een van de schoonheden van de sharie’ah, want het noemen van iemand naar de naam van zijn vader is passender om te weten wie wie is en om mensen te onderscheiden. De vader is de beschermer en onderhouder van het kind en diens moeder, zowel binnenshuis als buitenshuis. Daarom begeeft de vader zich onder andere mensen op de marktplaatsen (werk) en neemt risico’s om te reizen om een h’alaal (toegestaan) inkomen te verdienen en spant hij zich in omwille van hen. Aldus wordt de naam van de vader aan het kind gegeven, niet van de moeder die meestal thuis is en die behoort tot degenen die Allah de Verhevene opdraagt (Nederlandstalige interpretatie): ‘En blijf in jullie huizen…’ [soerat al-Ah’zaab (33), aayah 33].” (Tasmiyat al-Mawloed, 30, 31.)

<<<Noot van uwkeuze.net: dit betekent dat haar huis het terrein is waar haar voornaamste activiteiten plaatsvinden en dat ze haar huis alleen dient te verlaten voor een geldige reden. Deze betekenis blijkt duidelijk uit de Woorden van het vers zelf en het wordt benadrukt door de h’adieth van de profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem). Al-H’aafidhz Aboe Bakr al-Bazzaar verhaalde op gezag van Anas (moge Allah tevreden zijn met hem) dat de vrouwen een vraag stelden aan de profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem), zeggende: “Allerlei deugdzaamheden zijn bemachtigd door de mannen: zij vechten en volbrengen geweldige daden op de weg van Allah. Wat dienen wij te doen zodat wij ook een beloning krijgen gelijk aan die van de strijders?” De profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem) antwoordde (Nederlandstalige interpretatie): “Degene onder jullie die zit in haar huis zal de beloning (gelijk aan die) van de strijders verwerven.” Wat hij bedoelt is: de strijder kan alleen met volle aandacht en met innerlijke rust strijden op de weg van Allah als hij overtuigd is dat thuis alles in orde is: zijn vrouw is daar om voor het huis en de kinderen te zorgen en er is voor hem geen reden om zich druk te maken dat zij hem ontrouw zal zijn in zijn afwezigheid. De vrouw die haar man dit genoegen en innerlijke rust verschaft zal een gelijke partner zijn met hem in zijn strijd hoewel zij thuis is. Volgens een andere overlevering die al-Bazzaar en at-Tirmidzie hebben overgeleverd op het gezag van ‘Abdoellaah ibn Mas’oed (moge Allah tevreden over hem zijn), heeft de profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem) gezegd (Nederlandstalige interpretatie): “De vrouw dient gesluierd en verborgen te blijven. Wanneer ze haar huis verlaat, staart de satan naar haar. En zij is dichter bij de Barmhartigheid van Allah wanneer zij in haar huis is.” (Tafheem-ul-Qur’an, Sayyid Aboe al-A’laa Mawdoedie.) Kijk maar eens naar de gevolgen van het niet opvolgen van deze richtlijn: vrouwen worden met grote regelmaat seksueel lastig gevallen en verkracht, kinderen worden door vreemden opgevoed waardoor familiebanden verzwakken, overspel en scheiden zijn frequent, geestesziekten nemen schrikbarend toe door seksuele en competitieve spanningen buitenshuis en door het ontbreken van rust binnenshuis enzovoort. Zie het artikel Bewijs voor het verbod op het mengen van mannen en vrouwen en Vraag 39: is het toegestaan voor een vrouw om te werken?>>>

Op basis van hetgeen hierboven beschreven is, er is geen bloedband tussen de echtgenoot en echtgenote, dus hoe kan zij dan zijn naam aannemen alsof zij deel uitmaakt van dezelfde afstamming? Bovendien kunnen zij scheiden, of haar echtgenoot kan overlijden en zij kan met een andere man trouwen. Blijft ze haar achternaam (familienaam) veranderen telkens wanneer ze met een andere man trouwt? Daarnaast zijn er ook regelgevingen aan haar verbonden wegens het feit dat zij vernoemd is naar haar vader, met betrekking op de erfenis, het uitgeven en wie een mah’ram is enzovoort. Het aannemen van de achternaam van haar echtgenoot negeert dit allemaal. De echtgenoot wordt naar zijn eigen vader vernoemd, en wat heeft zij te maken met de afstamming van de vader van haar echtgenoot!? Dit gaat in tegen het gezonde verstand en ware feiten. De echtgenoot heeft niets dat hem beter maakt dan zijn echtgenote zodat zij zijn achternaam dient aan te nemen, terwijl hij de naam van zijn vader aanneemt.

Er is niets in de Soennah dat er op wijst dat een vrouw de naam van haar echtgenoot aan dient te nemen. Integendeel, dit is een geïnnoveerde kwestie welke niet goedgekeurd is in de sharie’ah. [Zie het artikel Het verbod op innovaties (bid’ah).] De vrouwen van de profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem) zijn de “moeders van de gelovigen” (en dus hun voorbeelden) en de profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem), de nobelste der mensen, trouwde met hen; maar niet één van hen nam zijn naam aan. Nee, zij behielden de naam van hun vader, ook al was hij een kaafir (ongelovige). Hetzelfde geldt voor de vrouwen van de sahaabah (metgezellen – moge Allah tevreden over hen zijn) en degenen die na hen kwamen; zij veranderden hun namen niet.

De profeet (salallaahoe ‘alayhie wa sellem) heeft gezegd (Nederlandstalige interpretatie): “Wie zichzelf vernoemt naar iemand anders dan zijn (biologische) vader (of zichzelf toeschrijft aan iemand anders dan zijn vader) zal vervloekt worden door Allah, de engelen en alle mensen.” (Overgeleverd door Ibn Maadjah, 2599; zie ook Sah’ieh’ al-Djaami’, 6104.)

Aldus dient iedereen die in tegenstrijd met hetgeen hierboven beschreven is gehandeld heeft en de naam van haar echtgenoot aangenomen heeft de zaken te corrigeren. We vragen Allah om alle zaken van de moslims correct te maken.

Islam Q&A
Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid

http://islamqa.info/ar/6241 (Arabisch)
http://islamqa.info/en/6241 (Engels)

 

Overzicht Vraag & antwoord

 

Relevante artikelen:

Huwelijk/Familie (diverse artikelen)

V&A Huwelijk & seksualiteit (diverse vragen & antwoorden)

 

(Klik op onderstaande afbeelding om het vergroot weer te geven. Gebruik de afbeelding voor da’wah.)

 

Naamsverandering