Struikel en breek je nek, zolang je mij maar ontwijkt…

Draag jouw steentje bij aan een verenigde oemmah!

OudersDoor Projectgroep Moslims In Dialoog.

Bismillâhi Rahmâni Rahîm, Alhamdulillâhi Rabbil ‘Âlamîn was-salâtu was-salâmu ‘alâ nabiyyinâ Muhammadin wa ‘alâ ahlihi wa ashâbihi aj’ma’în amma’ ba’d.

In de Naam van Allâh, de Erbarmer, de Meest Barmhartige.

Helaas zien wij de mentaliteit “struikel en breek je nek, zolang je mij maar ontwijkt” veel te vaak tegenover onze medemoslims. We hebben er geen problemen mee, zolang de ellende van onze broeders en zusters ons maar niet direct en persoonlijk treft en het een ver van mijn bed show blijft; is de mentaliteit die lijkt te heersen. Ons voorbeeld is vergelijkbaar met dat van iemand die naar het brandende huis van zijn buurman staat te kijken zonder mee te helpen met blussen, want “ach, het is zijn eigen woning toch niet.” Terwijl de vlammen intussen hevig aan het overwaaien zijn. Het kan toch niet zo zijn dat wij gaan staan wachten totdat de ellende ons persoonlijk als individu treft? Eerst is het de niqâb, dan is het de hoofddoek, het halâl slachten, een verbod op minaretten, een verbod op het gebed in openbare ruimten, een verbod op islamitische scholen en straks is het de besnijdenis, en ga zo maar door…

Als er steeds selectief slachtoffers uit onze gemeenschap worden geplukt zonder dat wij ons hier massaal tegen uitspreken, dan ben jij vroeg of laat ook aan de beurt. En raad eens wat er dan gebeurt? Dan zal ook niemand naar jou omkijken en er zich tegen uitspreken, want ach, het treft hen toch niet persoonlijk.

Natuurlijk zullen zij de islamitische gemeenschap niet in zijn geheel confronteren, ze zijn niet gek. Wij hebben staan toekijken hoe het niqâb en hijâb verbod in Spanje en Frankrijk werd ingevoerd, toen kwam het wat dichterbij en hebben staan toekijken hoe dit in ons buurland België werd ingevoerd, en nu zijn wij in Nederland langzamerhand aan de beurt. En straks zijn het de moslims in Duitsland en Denemarken, enzovoorts. De ene groep moslims na de andere, en het ene islamitische gebod na het andere. Het verbod op de niqâb en hijâb hadden ze namelijk ook gelijk in de Europese Unie kunnen doorvoeren, want deze landen zijn het hier onderling duidelijk over eens. Maar ze hebben ervoor gekozen deze grootschalige confrontatie met de moslims te vermijden, want een gedeeltelijke confrontatie heeft zich veel succesvoller bewezen. Het wordt dus hoog tijd dat wij dit strategisch patroon doorbreken.

Dat jij als moslima geen niqâb draagt of zelfs geen hijâb en dat jij dit als moslimman niet hoeft te dragen, geeft jullie het recht niet om met de handen in de zakken toe te kijken hoe jullie zusters met niqâb en hijâb worden aangevallen! Toegang tot scholen en publieke gebouwen werd hun ontzegd, ze werden uit het sociale zekerheidstelsel getrapt, en nu wordt ze uit de openbare ruimte getrapt, wordt ze bekeurt vanwege het dragen van islamitische kledij en riskeert ze ook nog eens een gevangenisstraf! Laf als ze zijn azen ze altijd op de makkelijke prooi.

Wij horen vaak kritiek op de rijke Arabische moslim landen met macht en invloed, die passief toe staan te kijken hoe hun broeders en zusters links en rechts aangevallen worden in naam der democratie, zonder hen te hulp te schieten. Totdat zij zelf ook aan de beurt zijn. Maar in hoeverre verschillen wij hiervan is de vraag? Vertonen wij niet dezelfde achteloze passiviteit?

Wij claimen allemaal liefde te koesteren voor deze gemeenschap, voor deze religie, voor Allâh en Zijn profeet (vrede en zegeningen zij met hem). We claimen allen bereid te zijn onze levens ervoor op te offeren indien nodig. Maar waaruit blijkt dit in de realiteit, wanneer de soevereiniteit van de moslims en de Islâm wordt aangetast? De Islâm wordt als een schil van ons afgepeuterd en wij er staan er stilletjes bij en kijken ernaar. Nog erger is dat de moslims die hun mond openen, er vaak nog een schepje bovenop doen en zout op de wonden strooien. Helaas heeft de moslima – slechts door vast te houden aan haar religie – niet alleen de huichelarij van het democratische westen weten te ontmaskeren, maar ook de huichelarij in onze eigen gemeenschap. Alsof de aanvallen van buitenaf niet genoeg zijn, helpen sommige moslims van binnenuit ook nog een handje mee. Dan is het inderdaad beter om te zwijgen en toe te kijken.

Over de huichelarij van het democratische westen hoeven we het verder eigenlijk niet meer te hebben. De vrouw heeft wel de eigen vrije keuze om het leven welke ze in haar baarmoeder draagt te ontnemen (abortus). Een vrouw moet immers vrij zijn in de keuzes die ze maakt in haar leven, al kost dit het leven van een andere onschuldige ziel. Zo hoog is de prijs van de vrije keus voor vrouwen hier in Nederland. Maar als een moslima ervoor kiest om haarzelf te sluieren met schaamte en bescheidenheid, dan riskeert ze een gevangenisstraf, wordt ze absurd hoog bekeurt en verjaagd uit publieke gebouwen en openbare ruimten, alsof de dagelijkse schoffering op straat niet meer dan voldoende was. Dieren hebben nog meer rechten. Wat is de misdaad van de niqâb dragende moslima?

Die gelijke rechten en kansen, die vrijheden, democratie, rechtvaardigheid, tolerantie en liberaliteit smelt allemaal als sneeuw voor de zon, en dit keer komt het niet door de klimaatverandering. Nee, dit onrecht wordt weggemoffeld onder het mom van onschuldige symboolpolitiek.

Het masker van dit mondiaal totalitair fascistisch statenbeleid is allang gevallen. Daarom wordt het tijd dat we hand in eigen boezem steken, want wij zijn degenen die alsmaar passief toekijken en het onrecht steeds laten gebeuren. Wachten op (valse) beloften en veranderingen is niet meer dan naïef en laks, en met vingerwijzen komen we ook niet vooruit, dat gaat onze situatie niet veranderen. Wij horen deze fase nu wel voorbij te zijn. Nee, we horen onderhand allang een fase van vereniging, organisatie, hervorming en productiviteit te hebben betreden.

Onze broeders en zusters in o.a. Tunesië en Egypte hebben ons al bewezen dat – wanneer wij slechts de stemmen verenigen – wij het onvoorstelbare kunnen bereiken. Of je nu achter de revolutiegolf van de Arabische Lente staat of niet; de macht en invloed van het islamitische volk – wanneer deze zich verenigt en haar stem laat horen – valt niet te ontkennen.

Zoals Allâh de Almachtige in de Edele Qur’ân zegt (interpretatie van de betekenis): “En houd jullie gezamenlijk vast aan het koord van Allah (#1) (d.w.z. deze Qor-aan, het verbond van Allah) en wees niet onderling verdeeld en gedenk de gunsten van Allah op jullie, toen jullie elkaars vijanden waren, waarna Hij jullie harten verenigde waardoor jullie, door Zijn gunst, broeders (in het islamitische geloof) werden (#2); en jullie waren op de rand van de afgrond van het Vuur (wegens jullie polytheïsme en ongeloof), vervolgens redde Hij jullie daarvan. Zo verduidelijkt Allah voor jullie Zijn aayaat (tekenen, verzen, bewijzen), opdat jullie geleid zullen worden.” [Soerat Aal ‘Imraan (3), aayah 103.]

<<< Toevoeging van uwkeuze.net: (#1) Djoebayr (moge Allah tevreden zijn met hem) verhaalde dat de profeet (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) gezegd heeft (Nederlandstalige interpretatie): “Verheug je! Want waarlijk, deze Qor-aan – een deel ervan is in de Handen van Allah, en het andere deel is in jullie handen [als een touw]. Houd je er daarom aan vast, opdat jullie nooit vernietigd zullen worden, noch zullen jullie daarna afdwalen!” (Moesnad Ah’mad.)>>>

<<< Toevoeging van uwkeuze.net: (#2) de stad Yathrib was verscheurd door burgerruzies, stammenvetes en meningsverschillen voordat de boodschapper van Allah (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) zijn voet zette op haar grond. Vervolgens werd Yathrib de Stad der profeet, al-Medienah; er heerste ongeëvenaard broederschap en het werd het centrum van de Islaam. Deze huidige bedroevende twistzieke wereld is een groter Yathrib: kunnen wij de heilige voet op haar grond zetten en het een nieuw en groter al-Medienah maken? (A. Yusuf Ali Quran Commentary, de herziene versie.)>>>

 

Relevante artikelen:

Laat je niet misleiden m.b.t. de aanval op de niqaab

De boodschap van de h’idjaab

H’ayaa-e – verlegenheid, schaamte…