Islamitische symbolen

Vlaggen en symbolen in de Islam

Maansikkel islamitisch symbool 1Vertaald en samengesteld door Aboe Yoesoef ‘Abdoellaah.

Alle lof zij Allah, de Heer der werelden. Allahs zegeningen en vrede zijn met de profeet Moh’ammed, zijn familie en metgezellen en iedereen die hun voetstappen volgt tot aan de Laatste Dag.

“Zeg (O Moh’ammed): ‘O mensen van het Boek (joden en christenen)! Kom tot een overeenkomstig woord (een oprecht en rechtvaardig woord dat voor beide partijen eerlijk is) tussen ons en jullie, dat wij niemand behalve Allah (alleen) aanbidden, en dat wij geen deelgenoten aan Hem toekennen, en dat niemand van ons anderen zal nemen als heren naast Allah.’…” [Soerat Aal ‘Imraan (3), aayah 64.]

We aanbidden noch een beeld, kruis, heilige, afgod, symbool, vuur, wetenschap, onze eigen begeerte of wat dan ook. Nee, we aanbidden Allah alleen, zonder een enkele deelgenoot aan Hem toe te kennen: en dit is de boodschap van alle profeten en boodschappers van Allah de Verhevene.

 

Vlaggen

De Islam heeft zich nooit gesymboliseerd of geassocieerd met enige kleur, symbool of voorwerp. Maar om politieke redenen was een vlag vereist om de moslims te voorzien van een in die tijd gebruikelijk vaandel of standaard, vooral tijdens de veldslagen. Moslims gebruikten vlaggen met verschillende kleuren in verschillende ghazwaat (militaire campagnes bevolen door de profeet) en sarayah [militaire campagnes bevolen door enige sah’aabi (metgezel)]. De voornaamste vlag van de profeet (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) was bekend als al-oeqaab (de nationale vlag), die helemaal zwart was zonder enig symbool of markering. De kleur en naam waren afgeleid van de nationale vlag van Qoeraysh (de stam waartoe hij behoorde). Andere minder belangrijke vlaggen waren bekend als ar-rayah; de meest belangrijke van hen was wit, anderen waren rood, geel en misschien groen en zebragestreept. De vier rechtgeleide khaliefen en H’asan (moge Allah tevreden met hen zijn) volgden het voorbeeld van de profeet (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) en zij symboliseerden de Islam niet met een vlag. Hoewel zij oeqaab – de zwarte vlag – bleven gebruiken tijdens veldslagen en ook als nationale vlag van het pasgeboren Islamitische Rijk.

Een betrouwbare verklaring betreffende de vlag van de Oemayyaden (#1) is niet beschikbaar, maar waarschijnlijk gebruikten zij een witte vlag omdat dit ook door de latere Oemayyaden in Spanje gebruikt werd. De nationale kleur van de Abbasiden (#2) was zwart; daardoor was hun vlag ook zwart. Maar dit stond niet in verband met al-oeqaab. De reden voor hun zwarte kleur was dat tijdens de Hashmie-Beweging (de beweging om de Oemayyaden ten val te brengen) de Abbasidische leider, imaam Ibraahiem, gedood werd door de regering van Banoe Oemayyah. Door hun rouw namen de Abbasiden de kleur zwart aan, wat later hun symbool werd toen zij aan de macht kwamen. Tijdens de periode van de 7de Abbasidische khalief Ma-emoen Rashied werd de kleur van de staat en vlag gedurende anderhalf jaar groen, omdat Ma-emoen imaam ‘Alie Rada aangewezen had als zijn opvolger en de vlag van ‘Alie’s familie was groen. Na imaam ‘Alie Rada’s dood werd de kleur van de Abbasiden weer zwart.

<<<(#1) Omajjaden, ook wel Oemajjaden of Umayyaden: een islamitische dynastie (regerende familie), waartoe zowel de khaliefen behoorden die het Arabisch-Islamitische Rijk van 661 tot 750 n.C. geregeerd hebben, als de uit dezen voortgekomen Spaanse Omajjaden (756–1027 n.C.). De Omajjaden ontlenen deze naam aan de Banoe Oemayyah (Omajja), één van de clans van de Mekkaanse stam der Koeraisjieten (Qoeraysh).>>>

<<<(#2) Abbasiden: dynastie van islamitische khaliefen, gevestigd te Bagdad (750–1258), volgend op de dynastie der Omajjaden die in Damascus zetelde. De Abbasiden rekenden hun afstamming van al-‘Abbaas ibn ‘Abdoel-Moettalib ibn Haashim (moge Allah tevreden zijn met hem), de oom van vaderszijde van de profeet Moh’ammed (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem). Toen het door de Arabieren beheerste Omajjadenrijk in ontbinding was geraakt als gevolg van het ontstaan van regionale religieus-politieke en sociale bewegingen, leidde een in Khorasan (noordoost Perzië) begonnen opstand die aanvankelijk onder sji’itische aanvoering stond, tot de omverwerping van de macht der Omajjaden (750 n.C.).>>>

De islamitische Seldjoek koningen van Konya (in het huidige Turkije) gebruikten de maansikkel op hun vlaggen en vaandels, en dit werd zijn nationale symbool, en dit is zelfs tegenwoordig nog een geliefd symbool bij vele moslims.

Sheikh Moh’ammad Saalih’ ibn al-‘Oethaymien (moge Allah hem genadig zijn) antwoordde als volgt op de vraag of een groep moslimstudenten op een universiteit zich mag onderscheiden van andere (niet-moslim) groepen met een kleur of een symbool: “Verheven is Allah. Als de moslimstudenten het daarover over eens zijn, dan is dat oké. Maar als elke moslimgroep zijn eigen symbool wil aannemen, dan is dat niet goed. Het symbool of de kleur die we aanbevelen is licht groen.”

Is er enig daliel (bewijs) voor deze kleur? “Nee, maar mensen houden van deze kleur en Allah de Verhevene zegt in de Qor-aan (Nederlandstalige interpretatie): “Zij dragen kleren van fijne groene zijde…” [Soerat al-Insaan (76), aayah 21.]

“Leunend op groene kussens…” [Soerat ar-Rah’maan (55), aayah 76.]

Is er enige aanwijzing in de overleveringen dat de profeet (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) witte en zwarte vlaggen had en dat deze kleuren moestahab (aanbevelenswaardig) zijn in zulke gevallen?

“Nee, we kunnen deze kleuren niet gebruiken, want dit waren de vlaggen van die tijd, en elk tijdperk heeft dingen die er geschikt voor zijn. Maar zwart is nu één van de symbolen van de Raafidah (#3), zoals welbekend is.”

<<<(#3) De Raafidah: deze afgedwaalde sji’itische sekte gaat naar het extreme met betrekking tot de leden van de familie van de profeet (Ahloel Bayt). Zij verklaren de metgezellen (moge Allah tevreden zijn met hen) die zich tegen hen verzetten als ongelovigen of zij beschuldigen hen van kwaadaardigheid (fisq). Zij zijn verdeeld in meerdere sekten, waaronder een groep die beweert dat ‘Aliy ibn Abie Taalib (moge Allah tevreden zijn met hem) god is. Zij worden Raafidah genoemd omdat zij Zayd ibn ‘Aliy ibn al-H’oesayn ibn ‘Aliy ibn Abie Taalib verwierpen (rafd), toen zij hem vroegen over Aboe Bakr and ‘Oemar (radiya Allaahoe ‘anhoemaa) en hij reageerde met rah’imahoellaah (moge Allah hen genadig zijn) voor hen beide. Aldus verwierpen zij hem en scheidden zich van hem af. En zij noemen zichzelf sji’ah vanwege hun bewering en mening dat zij de kant kiezen (tashayoe’) van Ahloel Bait en zij steunen hen en zijn van mening dat zij het recht hebben op het imaamschap.>>>

Vlaggen zijn ook een middel om gevoel voor nationaliteit aan te wakkeren, en nationaliteit is een verzinsel van de mens om de mensheid op te splitsen in groepen waardoor vijandigheid ontstaat, en zo ook om de moslim-oemmah op te splitsen. Grenzen van landen zijn slechts lijntjes die de mens op papier tekent. En vooral de islamitische landen zouden als één land, als één oemmah (gemeenschap) elkaar moeten steunen. (Zie het artikel Nationalisme, een vreemd concept in de Islaam.)

 

Islamitische vlag

 

Is de maansikkel een islamitisch symbool?

Betreffende het symbool, moslims aanbidden Allah (God), daarom verwerpen zij elke vorm van afgodenaanbidding. Christenen geloven in het kruis als een symbool van hun God, of de zogenaamde Zoon van God. Zij zoeken zegeningen en bescherming van dit kruis. Moslims zoeken bescherming en zegeningen alleen bij Allah; dat is waarom wij GEEN islamitisch symbool hebben zoals het christelijke kruis. Een symbool kan een deur naar shirk (afgoderij) zijn, zoals het kruis. Sommige moslims hebben het symbool van de maansikkel bedacht als antwoord op het kruis, maar dat is niet authentiek en wordt beschouwd als een innovatie (bid’ah) in de Islam. (Van sheikh Moh’ammed Saalih’ al-Moenadjid.)

De maansikkel wordt over het algemeen door de moslims gebruikt om zichzelf te onderscheiden van christelijke groepen die het kruis als symbool gebruiken. Maar is het voor ons toegestaan om de maansikkel als een symbool te gebruiken in onze publicaties en op onze vlaggen, om ons te onderscheiden van andere niet-islamitische groepen? Sheikh Moh’ammad Saalih’ ibn al-‘Oethaymien (moge Allah hem genadig zijn) antwoordde als volgt:

“Ik denk dat dit niet goed is, want de maansikkel was oorspronkelijk een symbool dat op de graven geplaatst werd die aanbeden werden in plaats van Allah de Verhevene. We lezen dit in een antwoord dat door enkele geleerden en leiders van da’wah gegeven is. Maar wij kunnen de Ka’bah als een symbool gebruiken, omdat het de qiblah (gebedsrichting) van alle moslims is.”

In sommige moslimlanden plaatsen ze een maansikkel op de islamitische plaatsen van aanbidding (moskeeën) om ze te onderscheiden van christelijke plaatsen die een kruis op de top hebben. Dit doen zij zodat mensen van een afstand het verschil kunnen zien, omdat de architectuur vaak op elkaar lijkt. Kunnen we zeggen dat het plaatsen van een maansikkel op de minaretten van de moskeeën een bid’ah (innovatie) is?

“Het is zoals u zegt (d.w.z. dat kunnen we zeggen). Het is voldoende dat een moskee geen christelijk symbool heeft. Symbolen kunnen iets zijn dat aanwezig is of afwezig. Als de christenen een symbool hebben, namelijk het kruis, dan is het feit dat de moslims geen symbool hebben op zichzelf al een symbool (d.w.z. dat wij niets op onze moskeeën plaatsen).”

Na het raadplegen van geleerden en moefties (degenen die fataawaa mogen uitspreken) hebben we geleerd dat er geen basis is in de Islam om een maansikkel boven op de minaret te plaatsen. Sommige geleerden verboden zelfs om dit te doen en beschouwden dit als iets nieuws dat geïnnoveerd is in de religie. Dit gebruik kan ook een element bevatten van het imiteren van de koefaar (ongelovigen), vooral als aangetoond wordt dat de maansikkel een symbool is dat gebruikt wordt door degenen die hemellichamen aanbidden. Het plaatsen van een maansikkel boven op de minaret kan dus mogelijke associaties vertonen met groepen die hemellichamen aanbidden etc.

[Bijvoorbeeld: tijdens een aanval van de Romeinse stad Byzantium (het latere Constantinopel, het huidige Istanbul) trokken de aanvallers zich plotseling weer terug en de stad was gered. De lokale bevolking dacht dat dit het werk was van de godin Diana en bouwde daar een tempel in haar naam en kozen de maan als hun symbool. Diana is een oude Italische godin van vruchtbaarheid en vegetatie, tevens maangodin.]

Dus wij dienen dit symbool niet te gebruiken en het geld van de moskee dient niet gebruikt te worden voor iets dat geen islamitisch doel heeft. (Van sheikh Moh’ammed Saalih’ al-Moenadjid.)

Er is in de sharie’ah geen basis waardoor we de maansikkel of een ster als een symbool voor de moslims kunnen gebruiken. Dit werd in de tijd van de profeet (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) niet toegepast, noch in de tijd van de Khoelafaa-e ar-Raashidoen (de eerste vier leiders van Islam na de dood van de profeet), of tijdens de periode van de Oemayyaden (de Oemaayah dynastie). Het verscheen pas enige tijd daarna en de historici verschillen van mening wanneer dit symbool voor het eerst gebruikt werd en wie dit voor het eerst als symbool aannamen. Sommigen zeggen dat het de Perzen waren, anderen zijn van mening dat het de Grieken waren en dat dit symbool op de een of andere manier aan de moslims werd doorgegeven. (Zie al-Taraatieb al-Idaariyah, van al-Kittaanie, 1/320.)

Er is ook gezegd dat de reden dat de moslims de maansikkel aannamen was dat toen zij enkele westerse landen veroverden, de kerken kruizen hadden en de moslims vervingen de kruizen met deze maansikkels, en zo verspreidde het gebruik van de maansikkel.

Hoe dan ook, symbolen en vlaggen moeten in overeenstemming zijn met de leringen van de Islam, en omdat er geen bewijs is dat dit symbool voorgeschreven wordt door de Islam, is het beter om het niet te gebruiken. Noch de maansikkels noch de sterren zijn symbolen van de moslims, ook al gebruiken sommige moslims ze als hun symbolen.

En Allah weet het best.

[Bronnen zijn o.a. https://islamqa.info/en/1528 (Engels), https://islamqa.info/ar/1528 (Arabisch), alsook https://islamqa.info/en/575 (Engels).]

 

Relevante artikelen:

De moskee – kern van de islamitische gemeenschap

Nationalisme, een vreemd concept in de Islaam

De islamitische sharia

Het verbod op innovaties (bid’ah)

 

(Klik op onderstaande afbeeldingen om ze vergroot weer te geven. Gebruik de afbeeldingen voor da’wah.)