Er was eens een koning…

Hoe besteed jij jouw “uur”?

KroonDoor Aboe Yoesoef ‘Abdoellaah.

Er was eens een koning die de gewoonte had elk jaar één van zijn onderdanen te belonen met een uur in de schatkamer, een uur waarin deze onderdaan zo veel mogelijk kostbaarheden mocht pakken om te houden.

Ook dit jaar mocht één onderdaan de schatkamer binnen. Toen de deuren geopend werden, keek hij zijn ogen uit. Het ene voorwerp was nog mooier dan het andere, zo veel goud, zo veel juwelen; hij wist niet waar hij moest beginnen. Plots zag hij een schitterende kroon van goud bezet met edelstenen. Hij pakte de kroon en zette hem op zijn hoofd. Er was een prachtige spiegel waarin hij zichzelf minutenlang bewonderde.

Opeens zag hij een hele mooie koets staan, gemaakt van het beste teakhout en bekleed met bladgoud. Hij liep er naar toe en ging er in zitten. Hij begon te dagdromen en zag zichzelf al rijden door de straten van de stad.

Vervolgens viel zijn blik op een prachtig hemelbed. Het frame was van massief goud en het was versierd met het mooiste zijde. Hij ging op het bed liggen en voelde zich de koning te rijk. Hij sloot zijn ogen en dacht aan al die luxe en dure bezittingen die hij gezien had en die hij mocht meenemen naar zijn huis. Door deze gedachten en het comfortabele matras viel hij in slaap.

Zijn uur verstreek en hij werd wakker gemaakt door de schatmeester. “Uw tijd is om,” zei de schatmeester. “Ja maar, ja maar, ik heb nog niets verzameld!,” zei de geschrokken onderdaan. De schatmeester antwoordde: “Helaas, uw tijd is echt om.”

Beste broeders en zusters. Nadat ik mijzelf geadviseerd heb, wil ik jullie ook adviseren om je niet te gedragen zoals de onderdaan in bovenstaand verhaaltje. Wij zijn allemaal onderdanen, dienaren van de Enige Echte Koning, Allah de Verhevene. En we hebben allemaal “een uur” gekregen, een bepaalde en beperkte tijd om schatten, oftewel h’asanaat/beloningen, te verzamelen. We worden echter vaak afgeleid door het wereldse leven. En als de engel des doods komt, is onze tijd echt om.

“De wedijver om vermeerdering (van wereldse dingen) heeft jullie afgeleid (van jullie ware doel op aarde). Totdat jullie de begraafplaatsen bezoeken (oftewel overlijden).” [Nederlandstalige interpretatie van soerat at-Takaathoer (102), aayah 1-2.]

Al-Boekhaarie leverde over van Anas ibn Maalik (moge Allah tevreden over hem zijn) dat de boodschapper van Allah (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) gezegd heeft (Nederlandstalige interpretatie): “Drie dingen volgen de overleden persoon, en twee van hen keren terug terwijl er één bij hem blijft. Zijn familie, zijn bezit en zijn daden zullen hem volgen. Zijn familie en zijn bezit keren terug terwijl zijn daden blijven.” (Deze h’adieth is ook overgeleverd door Moeslim, at-Tirmidzie en an-Nasaa-ie.)

Verricht goede daden, zo veel als je kunt, voordat jouw tijd voorbij is.

En tot Allah keren wij allemaal terug.

 

Relevante artikelen:

De voorwaarden voor acceptabele ‘ibaadah (aanbidding)

Tijd is geen geld

In een Afrikaans bos

Een Amerikaanse zakenman en een Mexicaanse visser

Als je wilt dat…

Wat kun je doen in 1 minuut?

Dagboek van een moslim

Al-Wahn (liefde voor de wereld en afkeer van de dood), een dodelijke ziekte

 

 

 

 

360 liefdadigheden