Een Amerikaanse zakenman en een Mexicaanse visser

Laat je niet beetnemen!

VissersbootEen Amerikaanse zakenman ging op doktersadvies op vakantie naar een dorpje aan de Mexicaanse kust. Omdat hij niet kon slapen na een urgent telefoontje van kantoor de eerste ochtend, liep hij ’s nachts naar de pier om tot rust te komen. Een klein bootje met één visser aan boord had aangelegd en in de boot lagen verschillende grote tonijnen. De Amerikaan complimenteerde de Mexicaan met de kwaliteit van zijn vissen.

‘Hoe lang heb je erover gedaan om ze te vangen?’ vroeg de Amerikaan.

‘Maar heel even,’ antwoordde de Mexicaan in verbazingwekkend goed Engels.

‘Waarom blijf je dan niet langer op zee om meer vis te vangen?’ vroeg de Amerikaan vervolgens.

‘Ik heb genoeg om mijn gezin te onderhouden en er een paar aan mijn vrienden te geven,’ zei de Mexicaan terwijl hij de vissen in een mand deed.

‘Maar wat doe je dan met de rest van je tijd?’

De Mexicaan keek hem aan en lachte. ‘Ik lees veel, speel met mijn kinderen, doe vrijwilligerswerk in het weeshuis en maak elke middag een wandeling met mijn vrouw. Ik heb een druk en gevuld leven, señor.’

De Amerikaan lachte. ‘Ik heb aan Harvard gestudeerd en ik kan je helpen. Als je langer vist, kun je met de opbrengst daarvan een grotere boot kopen. Met de grotere vangst die daaruit volgt kun je er dan in korte tijd verschillende boten bij kopen. Uiteindelijk zou je dan een vloot met vissersschepen hebben.’

Hij vervolgde zijn verhaal: ‘In plaats van je vangst aan een tussenpersoon te verkopen, zou je direct aan de consument kunnen verkopen en uiteindelijk je eigen fabriek voor visconserven openen. Je zou het product, de verwerking en de distributie helemaal in eigen hand hebben. Je zou natuurlijk weg moeten uit dit kleine vissersdorp en naar Mexico-Stad moeten verhuizen, vervolgens naar Los Angeles en uiteindelijk naar New York, waar je met het juiste management een grote onderneming zou kunnen runnen.’

De Mexicaanse visser vroeg: ‘Maar hoe lang zou dat allemaal duren?’ Waarop de Amerikaan antwoordde: ’15 tot 20 jaar, maximaal 25.’ ‘Maar wat dan, señor?’

De Amerikaan lachte en zei: ‘Dat is het mooiste van alles. Op het juiste moment zou je een beursgang aankondigen en de aandelen in je bedrijf verkopen en schatrijk worden. Je zou miljoenen verdienen.’

‘Miljoenen, señor? En dan?’

‘Dan zou je je terugtrekken en in een klein vissersdorp gaan wonen, waar je rustig kunt lezen, spelen met je kinderen, vrijwilligerswerk doen in het weeshuis en met je vrouw wandelen…’

Laat de satan je niet beetnemen:

“Mannen die niet door handel noch verkoop afgeleid worden van het gedenken van Allah en het onderhouden van as-salaah (het gebed) en het geven van az-zakaah (de verplichte aalmoes). (#1) Zij vrezen een Dag waarop de harten en de ogen op en neer zullen gaan (#2).” [Soerat an-Noer (24), aayah 37.]

<<< (#1) Zij geven prioriteit aan het gehoorzamen van Allah de Almachtige, het zich neerleggen bij Zijn Wil en het liefhebben van Hem boven hun eigen wensen en liefde. (Tefsier Ibn Kethier.)>>>

<<< (#2) Zij vrezen de Dag der Opstanding, waarop de harten op en neer zullen gaan, tussen hoop voor de redding en vrees voor de vernietiging. De ogen zullen daarin op en neer gaan, kijkend naar wat de eindbestemming zal zijn. (At-Tefsieroe al-Moeyassar.)>>>

“O degenen die geloven! Laat jullie eigendommen en jullie kinderen jullie niet afleiden van het gedenken van Allah. En wie dat doen, zij zijn dan de verliezers.” (#3) [Soerat al-Moenaafiqoen (63), aayah 9.]

<<< (#3) D.w.z. dat je je niet overmatig moet bezighouden met je bezittingen en kinderen etc., ten koste van religieuze verplichtingen. Voor je het weet is de tijd voorbij en verlies je jezelf en je familie op de Dag der Opstanding. (Tefsier Ibn Kethier.)>>>

Op elk moment kan de dood ons verrassen waarna onze proeftijd voorbij is, doch velen werken er niet voor en bereiden zich niet goed voor. Aboe Hoerayrah (moge Allah tevreden zijn met hem) verhaalde dat de profeet Moh’ammed (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) zei: “O mensen! Gedenk veel de vernietiger van genoegens: de dood.” (Overgeleverd door at-Tirmidzie, an-Nasaa-ie, Ibn Maadjah.)

 

Relevante artikelen:

In een Afrikaans bos

Er was eens een koning…

Tijd is geen geld

Al-Wahn, een dodelijke ziekte

Als je wilt dat…

Wat kun je doen in 1 minuut?

Dagboek van een moslim