Broeder Moh’ammed

Mijn terugkeer naar Allah.

BekeringsverhalenIk ben 51 jaar en heb een hard leven achter de rug. Ik heb nooit ergens in geloofd en ben altijd keihard geweest. Ik heb mijn hele leven aan vechtsport gedaan en jaren aan de deur gestaan (als beveiliger/uitsmijter), veel verkeerde dingen gedaan, steekpartijen meegemaakt en ook ben ik 3 maal beschoten waarvan 1 keer raak, de daders waren mij bekend…

Ik besloot dan ook om een plan te smeden om 2 van deze daders om te brengen. Ik had al diverse malen vastgezeten en was dit dan ook echt van plan. Deze mannen hadden immers geprobeerd mij te vermoorden!

Ik voelde mij dus gerechtigd dit te doen. Even voor de duidelijkheid, dit alles ging om het feit dat ik met een arm op hun auto had geleund!! Meer niet!!

Afijn, nadat ik een wapen had aangeschaft en plannen aan het beramen was, ging ik op een avond zoals iedereen dat doet naar bed, om te slapen natuurlijk. Nadat ik in slaap was gevallen, droomde ik het volgende: een man haalde mij op en nam mij mee naar een ander land in een oud gebouw, wat ik later herkende als een moskee, maar wat ik op dat moment natuurlijk niet wist!

Vervolgens ging de man in de kamer daarnaast zitten – ik kon de man zien door een soort open raam in de muur. Hij opende een boek, de Qor-aan besefte ik later, en begon te reciteren. Wat ik hoorde in mijn droom had ik vaker gehoord op de zwarte markt in Beverwijk en herkende dus dat het ging om het reciteren van de Qor-aan.

Voor mijn gevoel deed deze persoon dit de hele nacht, ik werd er helemaal gek van!! Het was zo hard en zo zuiver dat dit gewoon niet menselijk meer was! Ik werd er gek van! Ik besloot dit te negeren, het irriteerde me en soms werd ik zelfs zwetend wakker. De volgende nacht gebeurde het weer…de volgende nacht weer…de volgende nacht weer…

Ik praatte er met niemand over maar merkte dat ik het mooi begon te vinden! Dit alles duurde zo’n 14 dagen, elke nacht weer. Ik vond het inmiddels zo mooi dat ik graag ging slapen, maar opeens hield alles op!

Ik betrapte mezelf op het feit dat ik zo intens had geluisterd maar dat ik bijna geen woord had gehoord of had onthouden…bijna. Hetgeen wat ik wel had onthouden, daarvan wilde ik weten wat het inhield en ik besloot dan ook mijn bakker in de straat te raad plegen. Dit leken vrome moslims en ik besloot hen te vragen wat ik hier mee aanmoest. Binnengekomen wachtte ik tot er geen klanten meer binnen waren en vertelde hen wat ik de laatste 14 dagen had meegemaakt. Ik zag hun ogen steeds groter worden.

Een van hen vroeg me of ik misschien ook nog iets had onthouden van dit alles. “Ja”, antwoordde ik heel bewust en noemde de zin Maalikie Yawmid-Dien!! “Heerser van de Dag des Oordeels” weet ik intussen. “Al-H’amdoelilaah (alle lof is voor Allah)” en “Soebh’aan Allaah (Glorieus is Allah)” werd er geroepen!! En “Allah leidt wie Hij wil … je bent geroepen door God,” zeiden ze. “Je krijgt een kans om je leven te beteren! Pak deze kans!”

Ik vroeg: “Hoezo?”

Zij vertelde me dat ik zojuist een zin had opgezegd in het Arabisch die voorkomt in het gebed!! “Dit kun je niet negeren,” zeiden ze, “dit is een wonder, at-takbier!! Allaahoe Akbar (Allah is de Grootste)!”

Na dit alles ben ik naar huis gegaan en dacht bij mezelf, dit is een teken van God, dit kan ik inderdaad niet negeren!! Ik zag vanaf dat moment af van mijn plannen die ik hierboven heb genoemd en besloot mij te verdiepen in de Islaam. Ook kocht ik een vertaling van de betekenissen van de Qor-aan en las deze 4 keer uit. Ik heb geprobeerd om alles wat er in stond geschreven onderuit te halen, astaghfieroellaah (Allah, vergeef mij), het is de shaytaan (satan) die mij hiertoe aanzette.

Maar het is hem niet gelukt, alles wat er in staat is de waarheid!! Je kunt er niet omheen!! Eindelijk gaf ik me gewonnen en zag ik in dat Allah de Verhevene de enige Godheid is Die het recht heeft om aanbeden te worden, en dat Moh’ammed (Allahs zegeningen en vrede zijn met hem) Zijn boodschapper is…

Ik ben Allah dankbaar dat Hij mij heeft gered, want ik had echt slechte plannen! Inmiddels heb ik mijn leven gebeterd en sta ik niet meer aan de deur omdat ik geen mensen meer in elkaar wil rammen, ook al verdienen sommigen dat. Allah… het is niet meer aan mij om daarover te oordelen!

Ik heb de shahaadah (geloofsgetuigenis) inmiddels uitgesproken: ash-hadoe allaa ilaaha iell-Allaah, wa ash-hadoe anna Moh’ammadan rasoeloe-llaah!!

Ik eet geen varkensvlees meer, probeer kennis te vergaren over de Islaam en doe mee aan het vasten. Hopelijk zal iemand me eerdaags helpen om het gebed te verrichten zoals het moet in de moskee, in shaa-a Allaah (als Allah dat wil).

Ik gebruik mijn kennis nu om les te geven aan de politie en bewaking van Schiphol. Ik heb immers wedstrijden gevochten, kickboxen en freefight, en heb een tweede dan in aikido, al-h’amdoelilaah. Dit doe ik om een bijdrage te leveren aan de maatschappij en hopelijk word ik nog een beter mens.

Dit was mijn verhaal… TAKBIER!!!!! TAKBIER!!!! Ik kon ‘t even niet laten.

Was-salaamoe ‘alaykoem broeders en zusters, ik ben heel gelukkig!!!

 

Meer bekeringsverhalen.